Tu podaj tekst alternatywny

Teofil Jachman - biografia . cz. 1.


Franciszek z swoją pierwszą żoną – Maryanną Skowrońską miał syna Jana Jachman ur. 1865 zm. 11 stycznia 1919 w Zbąszyniu. 17 kwietnia 1890 roku Jan poślubił Matyldę Müller ur. w 1858 r. w m. Opeln, córkę Ignacego i Józefy zd. Zimmer. W czasie I Wojny Światowej Jana „rzuciło” w poznańskie. 5 stycznia 1911 roku batalion pniewski pod dowództwem Jana zdobył Lwówek, 6 dni później Jan poległ pod Zbąszyniem. Jan i Matylda mieli syna Teofila. Teofil Jachman był pierwszym „Jakmanem” urodzonym w Łodzi i trzecim z tej linii, urodzonym w Polsce.
Tłumaczenie aktu chrztu Teofila:

„178. Łódź. Jachman Teofil
Zdarzyło się w Łodzi w kościele św. Krzyża 31.08.1891 roku. Tego dnia o godz. 3 po południu przyszedł Jan Jachman lat 26 mający, wytwórca wyrobów żelaznych i metalowych razem z Adolfem Łukawieckim i Marcinem Pachnowskim z Łodzi, wytwórcami wyrobów żelaznych i metalowych. Przedstawił nam niemowlę płci męskiej, narodzone wczoraj wieczorem z matki Matyldy Müller mającej 22 lata. Niemowlęciu nadano imię Teofil. Chrzestnymi byli: Adolf Łukawiecki i Bogumiła Müller. ”


[Z aktu chrztu Teofila wynika, że skoro jego ojciec – Jan był wytwórcą art. żelaznych i metalowych był zatem owym Jachmanem z reklamy
Krauze i Jachman, fabryka wyrobów metalowych i żelaznych. Rok założenia 1907. Adres: m. Łódź, ul. Piotrkowska 259





Obecnie Piotrkowska ma inną numerację i teraz jest to nr 46. Co do p. Krauze: nazywał się Christian Krauze, był „przedsiębiorcą”, ewangelikiem, jednym ze sponsorów budowy kościoła ewangelickiego św. Mateusza w Łodzi, przy ul. Piotrkowskiej 

 22.03.1898 roku na świat przyszedł brat Teofila – Zygmunt. Zapewne życie Jachmanów do czasu wybuchu I Wojny Światowej było dobre. Mieszkali przy ul. Wólczańskiej 235, najdłuższej w tym czasie ulicy w Łodzi (4,2 km). Ulica była brukowana, szeroka. Mieściły się tutaj fabryki oraz wille przemysłowców łódzkich. Teofil skończył szkołę podstawową (najprawdopodobniej przy ul. Czerwonej – najbliżej) a następnie szkołę średnią.

 
W wieku 20 – 22 lat (tego nie wiem dokładnie) ożenił się. Żona miała na imię Stanisława. Wiem tylko tyle, że w 1920 roku Teofil był już wdowcem. Żona (najprawdopodobniej) zmarła przy porodzie. W tamtych czasach młodzi mieszkańcy Łodzi szybko zawierali związki małżeńskie.
Ponieważ Łódź należała do zaboru rosyjskiego, tylko fakt bycia żonatym, ojcem lub jedynym synem mógł uchronić młodego człowieka od poboru do carskiego wojska.  Nastał rok 1914 a wraz z nim I wojna światowa. Groźba wcielenia do rosyjskiego wojska stała się realna.  W tym też czasie w zaborze austriackim zaczęły formować się Legiony. Plany Komendy Naczelnej Armii Austro – Węgierskiej zakładały powołanie dwóch Legionów. Jachmanom bliżej było do armii Austro – Węgierskiej niż carskiego wojska. Wszak ród „Jakmanów” wywodził się właśnie z Austro – Węgier. Do Legionów Polskich mogli wstępować Polacy z zaboru austriackiego oraz ochotnicy z Królestwa Polskiego . Królestwo Polskie stanowiło w latach 1832 – 1916 integralną część Imperium Rosyjskiego  - Łódź do niego należała. Tak więc 23 – letni młody człowiek, który właśnie stracił żonę postanowił wstąpić do Legionów. Nazwisko Teofila pojawia się na liście imiennej ułanów, służących w 11 Pułku Ułanów Legionowych im. Marszałka Edwarda Śmigłego – Rydza. Nie znane są dzieje wojenne Teofila w latach 1914 – 1918.
Na stronie 11 Pułku Ułanów Legionowych – Wikipedia, wolna encyklopedia znajduje się rozdział p.t. „Walki na Białorusi, Malinowszczyzna, zajęcie Głębokiego i Łużek” – relacja z 1919 roku.

„ Po wyładowaniu się z transportu na stacji Krzywicze, pułk przemaszerował do Wołkowatej, gdzie miała nastąpić koncentracja 1 BK ppłk. Bieliny – Prażmowskiego. Do pułku dołączył tam 1 szwadron i czwarty pluton karabinów maszynowych. Razem było 229 koni. Działo się to w czasie, kiedy Naczelne Dowództwo dążyło po zajęciu Mińska do odparcia frontu wschodniego o rzekę Berezynę i Dźwinę. 1 Brygada Jazdy dostała zadanie wyparcia nieprzyjaciela w kierunku północno – wschodnim. Pułk w pierwszym dniu działania walczył dwoma odosobnionymi kolumnami, z których jedna pod dowództwem por. Kleszczyńskiego szła na daleki podjazd, a reszta poszła drogą główną z Wołkowatej przez Martyniewicze – Derkowszczyznę. 19 sierpnia pod wsią Malinowszczyzna wywiązała się walka ze 157 pp. sowieckiej. Przeprowadzone natarcie przez 2 i 3 szwadron wspierane ogniem karabinów maszynowych utrzymały pułk na zajętym terenie. Późno w nocy pułk wycofał się do Wołkowszczyzny. 20 sierpnia wspólnie z 1 Pułkiem Szwoleżerów doprowadził po krótkiej strzelaninie do opanowania miasta Głębokie”.
Być może właśnie tutaj zakończył się szlak bojowy Teofila. Rozpoczął się proces umacniania polskich struktur państwowych na Kresach Wschodnich II Rzeczpospolitej. Policja Państwowa była bardzo ważnym elementem tych struktur. W uznaniu zasług Teofila w Legionach Polskich przekazano  mu na własność jakiś „dworek” w miasteczku Głębokie wraz z ziemią . Być może  chodziło tu o opuszczony majątek Głębokie – po Walentym Mikuckim, zesłanym na Sybir i zamordowanym przez bolszewików. Teofila mianowano przodownikiem Policji Państwowej. Jest to wyższy stopień podoficerski, odpowiednik dzisiejszego sierżanta. Przodownik był komendantem posterunku i podlegało mu min. 5-ciu policjantów. cdn




Czy masz jakiekolwiek informacje na tematy powyższego posta?Poszukujesz przodków i krewnych w tych samych miejscowościach? A może dopiero zaczynasz przygodę z genealogią? Napisz : czarprzodkow@gmail.com
 

5 komentarze:

  1. Znalazłem nieścisłości Włodek Jachmann

    OdpowiedzUsuń
  2. Odpisałem 30.04.Nie otrzymał Pan?Włodek Jachmann.

    OdpowiedzUsuń
  3. Niestety żadnej wiadomości nie dostałem. Proszę napisać na maila: alan.jakman(at)gmail.com
    Zamiast (at) proszę wstawić @

    OdpowiedzUsuń
  4. Dostałem. Proszę mi dać chwilkę na odpisanie. Obecnie mam matury. Jutro postaram się napisać co i jak.

    OdpowiedzUsuń

Liczba wyświetleń

Obserwatorzy